Sanne , 13 juni 2010
Ghana , Kumasi 32°

Laatste weekje.

Nou dit wordt mijn laatste blogje vanuit Ghana..
Pff waar zal ik beginnen?

Deze week is echt veelste snel voorbij gegaan. Mijn laatste weekje met de kinderen.
Omdat het toch een beetje een feest week moest worden, had ik voor elke dag een leuke activiteit bedacht.
Ma: Bloemen verven
Di: Kettingen gemaakt
Woe: Kleurplaten
Do: Op een rol behang met z’n alle kleuren
Vr: Traktatie!
Ik had als traktatie: waterijsjes en obama koekjes met een ‘BA LOE’(ballon).
Mijn laatste dagje werken was erg leuk, maar ging veelste snel voorbij.

De ochtend begon alleen niet zo leuk. Er was een meisje nog steeds ziek (al sinds woensdag), maar haar moeder bracht er toch naar de crèche. Bij aankomst was ze nog koud, waarschijnlijk heeft ze en koude douche gehad. Maar na een half uurtje kwam ze verdrietig bij mij staan. Ik gaf haar een knuffel en voelde de hitte meteen van der af komen. Ze was echt gloeiend heet!!
Ik hield haar stevig in mijn armen en toen begon ze opens hevig te trillen van de kou. En daarbij ook stuiptrekkingen. Ik ben echt nog nooit zo bang geweest, dacht echt dat ze in mijn armen dood zou gaan. Ze had echt heel veel pijn. Waarschijnlijk malaria.
Ik dacht dat ze naar het ziekenhuis moest. In ieder geval naar huis, want op de crèche blijven (met 30 gillende kinderen om der heen) kon ze echt niet blijven.
Alleen Fostina wou haar niet naar huis brengen, omdat haar moeder toch niet thuis zou zijn en ze geen zin had om haar te gaan zoeken. Echt joh af en toe !!
Gelukig kwamen Hilda en de zuster van de kerk langs, die waren het met mij eens dat het meisje echt naar huis moest naar haar moeder.
Nadat ze Fostina had onder gespuugd (karma?) brachten ze haar naar huis.
Later die dag hoorden ik dat de moeder amper naar de dochter had omgekeken en dat het haar niet veel kon schelen. Dus waarschijnlijk krijgt ze ook geen mediche hulp en medicijnen. Echt joh sommige mensen verdienen het gewoon niet om kinderen te krijgen !!!

Rond 1 uur kwamen Hilda, de zuster, Hanneke, Abbiba en Linda naar de oude crèche om mijn afscheid te vieren. Het was erg gezellig en he been super mooi kado gekregen: Een Afrikaans pak!
Daarna ben ik nog mee gelopen naar de nieuwe crèche, om van iedereen afscheid te nemen.

En toen kwam ere en einde aan de dag. Met pijn in mijn hart heb ik afscheid moeten nemen van de liefste kindjes ooit!!
De dag ging voor mijn gevoel echt veelste snel. Het was wel erg leuk en gezellig maar zo voorbij. Ik ben echt blij met mijn vele foto’s en 80min durende film. Zo kan ik altijd terug kijken op een super mooie tijd hier in Ghana.
Ik zal de kinderen echt nooit vergeten en heeeel erg gaan missen. Ze hebben allemaal een plekje in mijn hart. Diep vanbinnen ben ik echt heel verdrietig dat ik ze moet verlaten. En heb zelfs even moeten huilen toen ik aan kleine lizzy moest denken. Ze noemde me al een paar dagen mama. Daar kan je toen niet zomaar afscheid van nemen.
Het was ook erg moeilijk om uit te leggen dat het mijn laatste dagje was. Volgens mij had alleen janet het , door uitleg met veel gebaren en een paar woorden TWI, in de gaten. Ik kreeg een dike knuffel van der en ik gaf haar een dikke kus. Waarbij er ook een traan van me wang gleed.
Echt joh na 3 maanden bouw je z’n sterke band op met kinderen. En dan bij afscheid weten dat je ze nooit meer zal zien is hartverscheurend!!

Als afscheid met de andere vrijwilligers wou ik graag een filmavondje en gelukkig mocht ik ook blijven slapen. Zo zou ik in ieder geval na afscheid van de kinderen niet alleen in mijn kamertje zitten. Had ik me alleen maar ellendig gevoeld.
DVD speller was alleen kapot dus geen film, maar zonder film was het ook heel gezellig. We hadden lekker yam met plantain gegeten en beetje voetbal gekeken.

En gister had ik afscheid van mijn mama in Ghana: Theresa.
Rond 3 uur ging ik met een volle koffer (al mijn kleren en spullen) met trotro richting tech. Alleen Theresa zat al een half uur op mij te wachten. Ze dacht dat ik er om half4 zou zijn, maar ik zei dat ik haar eerst zou bellen als ik er bijna was. Toen ik om 4 uur eindelijk kwam aankakken vond Theresa dat ik me al goed had aangepast aan de ghanese cultuur haha.
Ze heeft gewoon de hele dag voor mij staan koken. Ze had special voor mij mijn favo ghanese gerecht gemaakt: rijstbal met pindasoep, en als vleesvervanger een gekookt ei.
Maar dat niet alleen, nee ook plantain en yam met stew. Ow en pinda’s en koekjes voor mee naar huis.
Fina, Joshua, Evelyn, Love, Theresa en haar man aten allemaal gezellig mee. Voor het eerst bij een ghanees gezin dat ze allemaal aan tafel mee eten, was echt gezellig.
Kreeg van Theresa een mooie ghanese jurk als afscheids kado. Voor haar had ik 3gouden armbandjes en een horologe, omdat ze mij altijd om de tijd vroeg ^_^
Echt joh het is z’n schat van een vrouw. Ik zal haar echt nooit vergeten, hoe goed ze voor mij heeft gezorgt en een stukje van haar cultuur heeft laten zien en vooral heeft laten proeven !!
Zij is echt 1 uit duizenden . Ze is oprecht en wilt alleen maar goed zijn voor anderen.
Ook dit afscheid vond ik echt niet leuk. Ik gaf haar een dikke knuffel en bedankte haar nog een keer voor alles en een: GOD BLESS YOU.
Het was een mooie avond om nooit te vergeten. Het eten was heerlijk en ik was in gezelschap van de liefste vrouw ooit en haar familie. Echt zonder haar had ik nooit z’n mooie ervaring in Ghana gehad.
Ze stond altijd voor mij klaar en kon over alles met haar praten. Vooral over het geloof konden we uren over praten haha. Ja deze vrouw ga ik echt missen en zal haar nooit vergeten!

Nou morgen ga ik met de bus richting accra. Ongeveer een rit van 5 uur als het meezit. Kan ook 8uur duren. Ervaring van Maaike. En dan blijf ik slapen bij mijn gastmoeder.
Jaja ze hebben 2 huizen haha.
Dan dinsdag 9uur in de avond vliegen, kom ik om 6 uur in de ochtend aan.
En dan staan daar mama, Jamie lee en martijn mij op te wachten.
Heb er nu al zin in, heb iedereen zo erg gemist.

Dus dit was mijn laatste blog vanuit Ghana. Iedereen bedankt voor de lieve berichtje en krabbels !! Tot snel !!

Xxx Sanne

Verras Sanne in Ghana met een belletje via HalloBuitenland.nl